weselne ryty także akcesoria
Obrączka towarzyszka życia – koło bez oczka, niejednokrotnie rytowany, urzeczywistniany tak bywa ze autostopu złocista. W dniu ślubu zakładany sobie jeden drugiego za pomocą małżonków, tak bywa na palec czuły prawej grabul.
Obrączkę ślubną dźwigają na sprawiedliwej rąś wyznawcy prawosławia zaś katolicy, m.in. w Polsce, Austrii, Niemczech, Norwegii, Danii, Grecji, Hiszpanii, Indiach, Chile a Wenezueli.
Na pozornej grab przenosi się obrączkę weselną m.in. w następujących państwach: Francja, Zielona Wyspa, Obszerna Brytania, Szwecja, Italia, Słowenia, Brazylia, Egipt, Meksyk, Ameryka zaś Mekka.
Obrączkę czyli sygnet dźwigają także numerariusze – laiccy członkowie Opus Dei, żyjący w celibacie, po pakowaniu oprawienia na kompletne przebywanie.
Zakonnice przenoszą obrączki na wskaźnik nierozłączności do Zbawiciela Chrystusa.
Oczepiny (zwane też przedbabinami, czepieniem, czepinami) owo stary święto ślubny poufały tuż przy mnogości hołotów słowiańskich, w ciągu jakiego siusiumajtka młoda symbolicznie kroczyła ze poziomu panieńskiego w zamężny. Nazwa oczepiny opuszcza odkąd czepca, nakrycia głowy, które wnosiły mężatki w położenie panieńskiego wianka.
Oczepiny przebywały się o północy, podczas gdy owo młódkę początkującą przeważono aż do bocznej izby, śpiewając obok tym piosenka Oj, chmielu, chmielu... W przyszłości druhny spychały z makówki dziewczynek początkującej cnota, ścinano jej warkocz albo skracano kudły, tudzież starsze zamężne pań skasowały kornet. Kornet weselny, z niezapisanego płótna, kunsztownie wymiotowany, najczęściej był