Laba na wsi, a zwłaszcza w funkcjonującym gospodarstwie rolnym, gdzie pielęgnowana jest ryt i zwyczaje regionu jest dla wielu „mieszczuchów” pomyślną formą spędzenia wolnego terminu. Jednak samo zdefiniowanie pojęcia pensjonatu, a tym bardziej gospodarstwa agroturystycznego nastręcza pewnych trudności. Agroturystykę można bowiem formułować poprzez pryzmat odbiorców wspomnianych usług informatycznych, czyli turystów - określanych także mianem agroturystów lub z punktu widzenia Karwia usługodawców, a więc definiując kierunku podażową agroturystyki. Już tak szerokie droga do zagadnienia nie ułatwia skonstruowania spójnej i ujednoliconej Karwiidefinicji pensjonat. Dlatego też agroturystyka uczęszcza definiowana jako „forma wypoczynku odbywającego się na terenach wiejskich o temperamencie rolniczym, oparta o bazę noclegową tudzież aktywności rekreacyjne związane z gospodarstwem rolnym lub zrównoważonym i jego otoczeniem (przyrodniczym, produkcyjnym, usługowym). Jednak praktyka ostatnich kilku lat pozwala wskazać przykłady ofert skierowanych np. do dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, które polegają na jednodniowych odwiedzinach w przedmiocie i uczestniczeniu np. w wypieku chleba, procesie wytwarzania sera i tym podobne. Oferty takie stanowią zazwyczaj element tzw. żywej lekcji lub są realizowane w ramach tzw. zielonych lub białych szkół, a do ich realizacji nie jest niezbędna zaplecze noclegowa. Wydaje się zatem, że utożsamianie działalności agroturystycznej wyłącznie lub głównie z usługą noclegową świadczoną w wiejskim otoczeniu jest zbyt dużym uproszczeniem, tym bardziej, że możliwość zwolnienia Karwia spośród podatku dochodowego od tej działalności jest możliwa m. in., gdy gospodarstwo posiada jedynie do pięciu pokoi. Oferowanie usług innych aniżeli noclegowe przez gospodarstwa rolne do przyjęcia zatem sposobem na podwyższenie rentowno