Poprzednie obyczaje weselne - pokładziny
Pokładziny – wkroczenie aż do wyra plus materialne bycie z małżonków w frekwencyj świadków. Pokładziny wcześniejszy uzupełnieniem umowy formalnej – jednego ze modusów nawiązania małżeństwa w erze feudalnej. W Niemczech w poniektórych społecznościach ceremoniał ten udźwignął się aż do XVII wieku.
Pokładziny ustanowiły podobnie drastyczny obrzęd obrzędów matrymonialnych na wsi polskiej – polegały na wykonaniu aktu seksualnego (który w następnej kolejności, na przestrzeni ślubu kościelnego, podmieniony został jego obietnicą) w trakcie przyjęcia ślubnego. Odbywały się one w weselnym domu rodziców dziewic młodej, na to samo mogło się sprawić, iż ich miejscem stawał się sadyba rodziców męża młodego. Ów ceremonialny stosunek seksualny był niejako wszechstronny: spozierali go (lub podsłuchiwali) facie weselni, przemożnie w takim przypadku krewni młodej mgły. Uniwersalnie powiadało się, że na dokument „konsumpcji” małżeństwa oraz dziewictwa siusiumajtek młodej wyrażano zebranym niezaprzeczalny tego argument w postaci białej ślubnej koszuli pensjonarki początkującej splamionej posoką. Od czasu tej chwili zezwalano, że stan małżeński pozostało zawarte. W rozbieżnym i ciosie, jak giezło nie przenosiła wyrazów zatraconego dziewictwa, wesele zostawało zabronione. Kolesie niszczyli siedziba, dzięki co wypowiadali swe wynagrodzenie z niedopełnienia pierwotnego wymogu rytuału.
W niektórych regionach Język ojczysty, podczas gdy ludzie młodzi pozostawali narzeczeństwem (dotyczy owo ludności wiejskiej), wykonywano nawet przedślubne pokładziny. Był to seks erotyczny dopełniany koło najedzonej zgody obydwu familij, jednak dokonywany jak gdyby osobiście,
